Back in the land of the living

En dat werd tijd zeg, wat een rit is dat, vanaf Alice Springs naar Cairns. De rit in een notendop: Allereerst de rit naar Tennant Creek, dit is nog wel een leuke route. Onderweg zijn er nog wat leuke dingen om te zien, oa de Devils Marbles. Okee, het blijven gewoon stenen, die ronde vormen hebben, maar tis toch apart dat die daar ineens liggen en het ziet er grappig uit. Een camping gezocht, tent op gezet (wederom zonder buitentent, tis zo warm!) maar net na het avondmaal, kleurde de lucht toch bijzonder donker. Wij als de sodemieter buitentent eromheen gezet, vast gezet en toen..... the sky came down!!!

Onze eerste thunderstorm is een feit, wind, donder, regen, bliksem. Superkick, echt waar. Zeker waar wij stonden, in de kitchen area. De tent ging alle kanten op, maar hij is aan de grond blijven staan. Na ongeveer een uur, werd alles weer rustig en konden wij de schade opnemen... :( de tent stond vol met water, en jaja in de tent lagen de luchtbedden en slaapzakken, kussens.... Nat, alles nat. een aantal campingleden hadden het allemaal gadegeslagen en zijn zo vriendelijk geweest om een leegstaande cabin aan ons aan te bieden. Werklui die weken van huis weg zijn en slapen in zo'n cabin. Gelukkig stond er nog 1 leeg en mochten wij die gebruiken. Echt tof!!! Uiteindelijk toch redelijk droog geslapen.

Rit twee ...... tot en met 4 :) Asfalt, asfalt en nog eens asfalt whaha. Het iets gevarieerder dan dit, sommige stukjes zijn mooi om te rijden (Mt Isa - Cloncurry; Ravenshoe - Gordonvale), het meerendeel gewoon saai. Trouwens Bear is on a killing sprea ;) Met andere woorden, de auto heeft behoorlijke honger gehad, onderweg zijn 6 vogels, 2 slangen, 3 hagedissen, 300 vlinders en 1200 sprinkhanen gesneuveld :) onze voorruit en grille was één kleurrijke vertoning. (gelukkig hebben wij geen koeien of kangaroos geraakt, vele lagen al dood langs of op de weg)

Nu staan een paar dagen rust op de agenda, wat duiken in de Great Barrier Reef, wat tochten door het rainforest, cape tribulation en gewoon wat lezen/nixen op een stoeltje.

Take care en tot snel weer.

Outback

Ladies en gents,

hier weer een update vanuit OZ. Ik probeer nu dagelijks wat dingen bij te houden, want het graven in mijn geheugen wordt steeds lastiger :) Maandag vroeg vertrokken vanuit Pt Augusta, op naar Coober Pedy en mogelijk nog verder, met 4000 km outback voor de boeg.

We rijden al redelijk in de outback en dat wordt ons behoorlijk duidelijk gemaakt. Kilometers niets om ons heen, af en toe een dode kangaroo of koe langs de weg, en zo nu en dan een tegenligger, die naar ons seint. Huh? Doen we iets verkeerd? Staan onze lichten niet aan? komt er rook uit onze auto? Al snel komen we erachter dat zij slechts vriendelijk zwaaien. Waarschijnlijk omdat er zo weinig mensen op de weg zitten :) Dat gebaar nemen wij natuurlijk gelijk over, hebben we weer iets te doen onderweg.

Na ruim 550 kilometer komen we aan in Coober Pedy. Leeg.. Waar zijn alle mensen, alles lijkt dicht te zijn. Maar in dit opaalrijk gebied leeft bijna iedereen onder de grond :) Hier zijn cabins, motels, zelfs caravanparks onder de grond te vinden. Het schijnt te helpen tegen de hitte. Wij kiezen een goedkoop caravanpark boven de grond en met een heerlijk zwembad, zo koelen wij nederlanders ook goed af.

Dinsdag even de voet lange tijd op het gaspedaal gehouden, in Northern Territory mag je dan ook 130 km per uur (maar aangezien we nog wat langer met Bear willen door rijden, houden we het maar gewoon op 110 dat doet ie heel erg goed. Trouwens Bear is gerepareerd in Adelaide, we kampen dus niet meer met een lekkende stuurbekrachtingsslang. Maar dat terzijde. Vandaag gereden van Coober Pedy naar Yulara, zon 740 kilometer. Aangekomen was het ongeveer 40 graden, gelukkig stond er een windje en daalde de temp al snel naar 39 :) Gelijk een campingsite opgezocht, tent neer gekwakt op een plek waar we willen en zo snel mogelijk de zwembadbodem van dichtbij bekijken..... Heerlijk, wat een luxe in the middle of nowhere!

Vandaag erg vroeg op gestaan, Uluru schijnt erg mooi te zijn bij schemering. Na een dramatisch slechte nacht, in de tent (zonder de buitentent) was het zo extreem warm, konden er gewoon niet van in slaap komen. En buiten de tent worden we vriendelijk bezocht door familie Vlieg en Mug.

Maar om afdwalen te voorkomen.... Uluru Rocks ;) Het is zo tof om het icoon van Australie in het echt te zien. In het echt is die rots hugh, we hebben de ochtendgloren de rots zien verlichten, erom heen gereden, stukjes gelopen, echt tof! Het is het rijden van 4000 km dan ook echt waard. PS wie niet zo lang wil rijden, er gaan ook vliegtuigen naar Yulara :D

Dit was het weer voor even. wij zitten nu in Alice Springs en we gaan op weg naar Cairns! Dus weer even een paar dagen niet bereikbaar :( Maar het wordt weer tijd voor zon, zee, strand en alles wat er nog meer bij komt kijken.

Kuzz Djoeke en Stephan

Na regen komt zonneschijn :)

Allereerst... MELBOURNE RULEZ!!! We hebben echt een leuke tijd gehad in Melbourne, onder andere dankzij Michel en Annelies. Michel is het jongere broertje van Robert Wortman. Hij is ruim 2 jaar geleden verhuist naar Melbourne en de stad al behoorlijk 'eigen' gemaakt. Hij houdt wel van een gezellige borrel en wij passen ons erg makkelijk aan. Dus doen wij niet moeilijk en hoppen gezellig mee van kroeg naar kroeg. Kroegen die op het eerste oog, niet heel groot lijken, blijken ineens een hele grote tuin te hebben en dat is wel fijn met 28 graden. Een hele diversiteit aan mensen, kleding en gedrag. Heerlijk, nobody cares and no worries. Ik voel mij heerlijk in mijn kloffie thuis hier in Australie!

Na een dag en avond langer in Melbourne te hebben doorgebracht zijn we richting Great Ocean Road vertrokken. In het surf dorpje Torquay lekker bammetje klaar gemaakt, helaas in de auto aangezien het weer niet helemaal meewerkte. Onderweg nog even een nieuw luchtbed gekocht. Deze keer gaat het goed komen. De tent nog net opgezet toen het droog was en toen is het gedonder begonnen hoor. Regen, heel veel regen..... En als je dan samen weer in een tentje ligt vraag je jezelf toch af: Is dit nieuwe luchtbed echt goed en zal de tent aan de binnenkant ook droog blijven. Wij voelden al nattigheid... Gedurende de nacht zijn beide vragen dan ook beantwoord :) Het luchtbed was niet luchtdicht en de tent niet opgewassen tegen zoveel water :) Maar we zijn niet voor 1 gat te vangen en gaan op zoek in Bunnings (een soort Praxis) naar spullen om de tent te weren tegen regen. En het is gelukt!

Na nog een dag en nacht regen, besloten om door te gaan met onze route. Het mooiere weer waarop we zo gehoopt hebben komt toch niet. Dan gaan wij dat maar opzoeken he :) zo snel mogelijk alles in de auto gepropt, lekkere warme douche genomen en hop verder met de Great Ocean Road! En hoe, Djoeke al rijdend naar de must see's en ik al rennend, foto's gemaakt van de omgeving en hup de auto weer in. Hele aparte manier van great ocean road. Tja we moeten roeien met de riemen die we hebben he. Op naar de 12 apostels.... Maar het slechte weer brengt ook slecht nieuws met zich mee, net na Lorne is de weg afgesloten. Een agent wijst ons erop dat de great ocean road is afgesloten en adviseert ons via Colac door te rijden naar Adelaide. NEEEEEEEEH!!! We laten ons nog steeds niet kennen en gaan het wagen met beknopte wegenkaart, regen en mist door de bergen te rijden naar Apollo Bay. En na een geweldige route door natuur, lukt het ons weer op de great ocean road te komen.

Nog meer mazzel voor ons, toen wij arriveerden bij de 12 apostels brak de zon door en hebben met goed weer de great ocean road kunnen uitrijden. WHOOT!! Vette route dit hoor. Absolutely a must see! Lekker chill de tent weer opgezet en lekker gekookt.

De volgende dag begint droog, spullen allemaal droog ingepakt in de auto en op naar 'The Grampians', maar onderweg blijkt wederom dat het weer ons niet gunstig is gesteld. Regen, regen en nog meer regen is wat de klok slaat. Bij het informatie centrum van 'The Grampians' krijgen we te horen dat een weg is afgesloten vanwege een omgevallen boom, verderop weer een weg is afgesloten door landslides. Moeten daar maar kijken hoe we weer verder kunnen?!? @#%^%&* weet je, laat maar, wij gaan de zon op zoeken. Op naar Adelaide :) Onderweg werd het weer slechter en slechter, borden langs de weg 'Water over road', geen hand voor ogen zien, een cheapass motelletje in Bordertown biedt uitkomst. Poolen in een lokale pub enDjoek nog evenlos in Pokies.De volgende dag strak blauwe lucht! Adelaide here we come! Dit is waar we voor gekomen zijn (onder andere).

Inmiddels 2 dagen Adelaide en hier is het heerlijk relaxed, laid-back, tot nu toe allemaal steden voor mijin OZ:D. We mogen bij Arend en Nienke blijven slapen en worden erg goed verzorgd, gezond eten, lekker ontbijtje een heerlijk bedje om in te slapen. Erg lief weer allemaal. Gisteravond met Michael (zoon van A&E) Adelaide onveilig gemaakt. Deze morgen bij Michael's werk langs gegaan en voor brandweerman gespeeld!! VET!! Vandaag vertrekken we richting Alice Springs, daar is het zo'n 40 graden en heel veel zand, maar we willen toch echt Uluru zien en dan moet je daar wat voor over hebben.

Kuzz van ons

On the road

Hier zitten we dan, op een fris Phillip Island, lang broek, dikke sokken, warme schoenen, windjackies die Rien en Linda en nog snel even mee gaven, te wachten op een stuk of 2000 pinguins. Die komen hier na een dag eten verzamelen weer aan wal, om voor hun jongen te zorgen. Zodra ze aan wal komen, moeten ze nog nog tientallen meters lopen over het strand naar hun nestjes. Maar nu even een terugblik....

Het vuurwerk in Sydney was awesome! We hebben er dan ook 3,5 uur voor in de rij gestaan, gezellig kletsend met wat aussies, biertjuh erbij. Bij binnenkomst op Macquaries Chair gelijk een goed plekje gezocht en al mensen kijkend de dag doorbrengen tot 00:00. Wat een gers vuurwerk was dat zeg, en heel erg vet om een keer mee te maken. Goed het nieuwe jaar in gegaan dus.

1 januari is de grote reis dan begonnen, vanaf nu moeten we het zonder de onwijs goede zorgen van Rien en Linda doen. Want wat hebben we daar heerlijk genoten en wat een lieve mensen, op onze wenken bediend! Onwijs bedankt nog daarvoor Rien & Linda!!

Na wat kleine boodschappen bij de campeerwinkel, zijn we vertrokken richting Wollongong, en ja ja, daar hebben wij gewoon een nieuwjaarsduik gemaakt, compleet met Unox muts. Een vriendelijke aussie wilde wel een even een foto maken van die rare Hollanders. Hier hebben we ook onze eerste haai gezien! Hij kwam redelijk dichtbij, gelukkig zijn we zijn er niet echt van geschrokken.

Daarna richting Canberra, voor het eerst overnachten in onze tent! Ray herken je de tent? Wat een wildlife hebben ze hier zeg, alleen gaat bij hen het lampje niet uit tegen 22:00. Maar uiteindelijkgaan de natuurgeluiden je als muziek in de oren klinken (hopen we), neem daarbij het feit dat een van de luchtbedden niet helemaal luchtdicht is, en je hebt een wat korte nacht :)

Vanaf Canberra weer richting de kust. Lekker langs de kust cruisen en her en der stoppen en even wat picknicken op het strand. En dan weer verder. Net na het verlaten van Canberra begon Bear ineens wel erg veel herrie te maken, tijdens het maken van de bochten. Na een geweldige ingeving erachter gekomen dat het met stuurbekrachtigingsvloeistof te maken kon hebben en jawel, Bear rijd weer zonder gemopper verder. 's Avonds weer de tent opgezet, en helaas had ik weer het lekke luchtbed. De volgende morgen heeft Bear weer moeite met sturen, en wat een gepiep zeg. Tis toch echt een pechgevalletje aan het worden. Bear lekt dus stuurbekrachtingsvloeistof, dan maar steeds bijvullen tot we bij een garage aankomen.
Na 5 uur te hebben gezeten bij de Toyota garage (in Sale of alle places), blijken er 2 gaatjes te zitten in de hogedruk slang van het stuurbekrachtingsgeval te zitten. Alleen de slang zelf kost al 250 dollar, terwijl deze slang niet voorradig was en wij dus 2 dagen in Sale moesten overnachten... We hebben vriendelijk verzocht de oude slang er toch maar weer in te zetten, dit vervangen we wel ergens in Melbourne. Dan tussentijds maar steeds bijvullen tot we in Melbourne zijn. Na de manuren van die dag te hebben betaald, zijn we naar Seaspray gereden en hebben we besloten wild te gaan kamperen. Kosten 0 euro, fantastisch net achter de duinen, kampvuurtje erbij, eten koken op 2 gaspitjes en billen afvegen met eucaliptus bladeren, ruikt heerlijk hoor :)

Woensdag aangekomen in Phillip Island, in een cosy chillhouse hostel (wel kamer delen met 2 anderen, maar een heerlijk bedje. Zeker in vergelijking met een lek luchtbed :)

We zijn een klein beetje creatief bezig geweest en hebben een prijsvraag bedacht, waar iedereen aan mee mag doen. Geef antwoord op de volgende 2 vragen:
A.) Schat hoeveel kilometer we totaal zullen rijden in Australie
B.) Schat op hoeveel strandjes we totaal zullen liggen in Australie
Voor de winnaar hebben wij een echt australisch kadootje.
De winnaar wordt pas bekend gemaakt als wij weer in Nederland zijn, aangezien we dan pas weten wat de actuele cijfers zijn!

Trouwens de Penguin Parade was echt te grappig, echt coole beessies.

Inmiddels zijn we aangekomen in Melbourne! Gisteravond gezellig hapje wezen eten met Michel en Annelies. Vandaag Melbourne ontdekken.

Dikke kuzz van Djoeke en Stephan vanuit een lekker warm Melbourne.

Een week Down Under

Inmiddels ruim een week in and around Sydney en morgen is het voor ons tijd voor Oud & Nieuw. Die dag zullen wij waarschijnlijk doorbrengen op Mrs Macquaries Point.

Maar even over de afgelopen dagen :) wat vooral erg grappig blijft, is het auto rijden. Regelmatig hoor je nog wel eens de ruitenwissers aangaan, terwijl we toch echt richting aan wilden geven en we missen nog wel eens een afslag her en der, maar gelukkig leiden er meer wegen naar Sydney. En alles is hier 'Just around the corner', gewoon ff bakkie doen bij m'n zus en dan 1,5 uur later aankomen in Baulkham Hills.... Kerst vieren bij mijn dochter. Waar? Bij Copa Cabana, dat is ook 'Just around the corner', heen en terug ruim 4 uur in de auto gezeten.

Wat hebben we zoal meegemaakt: We hebben Sydney onveilig gemaakt! Operahouse, Harbour bridge, Skytower, Darling harbour (erg leuke wijk) net als The Rocks. Met de ferry een klein stukje gevaren naar Manly. Heerlijk op het strand gezeten en geslenterd door straatjes en langs het strand.

We hebben voor het eerst van ons leven kerst gevierd in een land waar de temperatuur boven de 20 graden ligt. 1ste kerstdag zijn we naar Copa Cabana geweest, een heerlijk surfstrandje en waar ik binnen een uur na aankomst al op een surfplank als een malloot aan het peddelen was om de juiste golf te pakken. Moet eerlijk bekennen dat deze golven voor mij toch ietwat hoog waren :) en Djoeke een beetje ongerust. 'Je moet maar stoppen en beginnen met wat kleinere golven' :D Gelukkig konden we nog even chillen in het zwembad of de jaccuzi waar we kerst vierden, met uitzicht op zee.

2de kerstdag heet hier boxing day. Gewoon bij Razorback doorgebracht. Tjonge wat een volk, Rien heeft 6 broers en 5 zussen en die komen dan met aanhang ff buurten. Iedereen neemt eten en drinken mee, dus eski's vol met eten en drinken. En wat een eten, voelen ons bijna zelf al een stuffed-turkey. Kortom heel erg gezellig en een hele leuke manier om kerst te vieren, natuurlijk alles in zomer outfit en blote voetjes :)

We hebben onze eerste pechgeval ook al gehad, plannen van die dag zijn een beetje in het water gevallen, maar No Worries, ondernemen we wel weer iets anders. Onze hiking door de Blue Mountains was erg leuk om te doen, het zonnetje scheen lekker, vol goede moed, maar Van Dorp natuurlijk weer op zijn heerlijke slippertjes, hmmm niet handig en uiteindelijk maar op blote voeten wat paden moeten aflopen. Gelukkig was het geen echte bushbush en volgende keer zal ik toch wat minder eigenwijs zijn.... Maar de three sisters, steilste railway, steilste cableway ter wereld waren de moeite waard.

Vandaag heerlijk doorgebracht op.. jawel... Bondi Beach, wereldbekend strand van Sydney. Heel erg veel mensen, handdoekje aan handdoekje, nu snappen we wel dat de lifeguards het daar druk hebben.

Allemaal een hele fijne jaarwisseling, maak er een feessie van en happy new year, tot in 2011!!

See you on the flipside!

Kuzz van Djoeke en Stephan (terwijl zij weer de ozzie wave doen)

De kop is eraf

Eindelijk was het dan zover, 20 december 2010 de datum dat wij de reis naar Australie gaan beginnen. Na de vrijdag ervoor al een zeer geslaagd áfscheidsfeestje te hebben gevierd, doelden we al op een net zo geslaagd vertrek van Schiphol. !000-en mensen gestrand op Schiphol, rijen dik bij de incheckbalies, geirriteerde passagiers bij de paspoortcontroles, maar dat houdt ons er natuurlijk van om gewoon naar Schiphol te gaan.

Afgesproken met de papa's en de mama's en natuurlijk met zusjes en vrienden en vriendinnen om maandag vroeg te vertrekken en zo in ieder geval zo'n 5 uur van te voren al op schiphol te zijn, lekker bij de rest van de reizigers in de rij staan. Vanwege die door ANWB 'rustige' genoemde ochtendspits is het op tijd komen slechts voor een paar van de geliefden gelukt. De reis is goed verlopen, ondanks het ontbreken van eigen tv-schermpjes, ach dat maakt een onverwachte tussenlanding op Bangkok des te aangenamer :S De tussenlanding op Taipei was al veel beter, na wat doelloos rond te hebben gelopen, getwijfeld hebben of we zonder langs de immigratiedienst te gaan naar buiten zouden sneaken, toch maar besloten om op Taipei Airport een hotelkamer voor een paar uur te nemen. Na wat heerlijke uurtjes slaap en een goede douche, een smaakvolle met vetbedruipte chickenburger en een potje Fluxx(hoe werkt dit kaartspel, iemand?) weer verrot aan boord gegaan naar het beloofde Sydney.

Volgens schema geland op Sydney en dan is het ineens echt. Na minimale securitycheck, door de poort, zoekend naar Rien en Linda, Australische accenten om je heen, ow daar zijn ze, snel naar de auto gegaan. En dan rijd je door de straten en buitenwijken van Sydney, na klein uurtje aankomend op Razorback........... Dan kun jevhet vorige deel van de tekst als niet gelezen beschouwen, want wat is het hier een heerlijk plaatje! Wat een ruimte, een rust, een huis, een omgeving, een weer, een vrijheid, tijd om dit moment te verzegelen met een heerlijk Australisch biertje!

Van alle vliegervaringen van afgelopen 38 uur, blijft alleen de moeheid nog echt standvastig. En daarhebben we tochmaar gehoor aangegeven.

Kuzz vanuit het vroege Razorback

Welkom op ons Reislog!

Hallo allemaal,

Al langere tijd willen wijeen reismaken naar verre oorden.Na veel wikken en wegen (vooral ik zei degek)hebben wij dan eindelijk de knoop doorgehakt. En gaat onze reis 20 december 2010 dan echt van start.

Inmiddels hebben we een aardige tijd achter de rug en is het beginvan de reis dan toch wel erg in zicht. De afgelopen weken zijnzeer traag voorbij gegaan, terwijl iedereenonsjuist zegt dat de tijd zo snelgaat en dathet wachtenzo voorbij is... Wij zitten juist elke dag weer te hopen dat het inderdaad zo snel zal gaan. Maar ook aan het wachten komt een eind. Hier start onze reis dan ook al een klein beetje.

In de loop van onze reis zullen wij hier het een en ander van ons latenhoren (verhalen)en zien (foto's). Hier houden we jullie op de hoogte hoe de reis verloopt, wat voor fantastische dingen wijmeemaken, hoekangaroobiefstuk smaakt,of het bier in Australieecht lekkerder is dan in Nederland, hoe mooi de natuur in Nieuw Zeeland nu echt is,Djoek misschientoch zover krijg te gaan bungee-jumpenenhoe wij onzereis uiteindelijk weer afsluiten.

Kortom hou onze weblog in de gaten en reis met ons mee, via de kaart weet je altijd precies waar we zijnen waar wezijn geweest!

Voor wieons mist of even wat van zich wil laten horen...... We are just a mouse click away!!

Love and Hugs

Stephan en Djoeke

P.S.: Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.